Fizjoterapia

WSKAZANIA:

Wskazania ortopedyczne:

  • rehabilitacja przed- i pooperacyjna
  • choroby zwyrodnieniowe stawów
  • naderwania i zerwania więzadeł
  • choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa
  • dysplazja stawów
  • przewlekłe choroby mięśniowo – szkieletowe
  • urazy ostre narządu ruchu
  • blizny tkanek miękkich
  • przykurcze, osłabienie mięśniowe
  • ból w przebiegu wyżej wymienionych schorzeń


Wskazania neurologiczne:

  • choroby krążka międzykręgowego (dyskopatia)
  • zespoły ucisku rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych
  • urazy rdzenia kręgowego
  • schorzenia nerwów obwodowych
  • zaburzenia równowagi
  • zaburzeniai koordynacji


Inne wskazania:

  • podeszły wiek
  • nadwaga
kompleksowe zabiegi laserowe, magnetyczne oraz RF

BTL - 5800

kompleksowe zabiegi laserowe, magnetyczne oraz RF

CELE:

Korzyści z fizjoterapii:

  • zmniejszenie lub likwidacja bólu
  • zmniejszenie lub likwidacja stanu zapalnego
  • poprawa wytrzymałości i odporności mięśni na zmęczenie
  • możliwość wykonywania ćwiczeń czynnych przy zminimalizowaniu bólu (hydroterapia)
  • wzrost wytrzymałości układu sercowo – naczyniowego
  • poprawa samopoczucia
  • pobudzenie krążenia krwi i limfy
  • zmniejszenie nadmiernego napięcia mięśniowego (przykurcze)
  • zwiększenie napięcia – np. w atrofii
  • zapobieganie i likwidacja obrzęków
  • pobudzenie przemiany materii
  • poprawa odżywienia kości i stawów
  • zmniejszenie wydzielania hormonów stresu – obniżenie ciśnienia krwi, rytmu oddechowego
  • poprawa wytrzymałości i wydolności pacjenta
  • utrzymanie lub poprawa zakresu ruchomości stawów
Jakie korzyści terapeutyczne dają niektóre metody fizjoterapeutyczne:

Laseroterapia – przyspiesza regenerację uszkodzeń i stanów zapalnych tkanek miękkich, gojenie ran, odleżyn, ma działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe, zwiększa unaczynienie i przyspiesza tworzenie się kostniny w miejscu złamania.

Magnetoterapia – przyspiesza zrost kostny i tworzenie nowych naczyń krwionośnych, działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo, przeciwobrzękowo, antyspastycznie. Można ją stosować już podczas okresu unieruchomienia kończyny gipsem.

Sonoterapia (ultradźwięki) – oddziaływanie przeciwbólowe, rozluźniające tkanki, zmniejszające napięcie mięśni, rozszerzające naczynia krwionośne, hamujące procesy zapalne, przyspieszające wchłanianie tkankowe. Przy użyciu ultradźwięków istnieje również możliwość podania leku do obszaru docelowego zwiększając jego wchłanianie w głąb – fonoforeza (w ten sposób podajemy głównie leki przeciwbólowe i przeciwzapalne np. w chorobie zwyrodnieniowej, zapaleniu ścięgien lub kaletek maziowych).

Elektroterapia – przy użyciu odpowiednich prądów pobudzamy mięśnie (zwiększamy zasięg ruchów, rozbudowa mięśni lub przeciwdziałanie ich osłabieniu w skutek nieużywania – elektrostymulacja), lub działamy rozluźniająco, przeciwbólowo (TENS), zmniejszamy obrzęki oraz skurcz mięśniowy. Za pomocą prądu stałego możemy wprowadzać do tkanek jony leków. Zabieg taki to jonoforeza.

Masaż – jego działanie uspokaja lub pobudza, zależne jest to od techniki i tempa masażu, oraz stanu pacjenta. Wskazaniem do stosowania są przewlekłe choroby mięśniowo-szkieletowe, restrykcje ruchowe, stany pooperacyjne, nadmierne i obniżone napięcie mięśniowe. Stosowany jest również jako zabieg przygotowujący do ćwiczeń lub stosowany rozluźniająco po ćwiczeniach w rehabilitacji oraz u psów sportowych, pracujących i wystawowych. Masaż powoduje pobudzenie krążenia krwi i limfy, odprowadzanie obrzęków, zmniejszenie lub odpowiednio zwiększenie napięcia mięśniowego, pobudzenie przemiany materii, pobudzenie odżywienia kości i stawów, polepszenie czucia głębokiego, zmniejszenie wydzielania hormonów stresu.

Bieżnia elektryczna – umożliwia kontrolowaną prędkość chodu. Daje możliwość reedukacji chodu w schorzeniach neurologicznych i po zabiegach ortopedycznych. Poprzez regulowanie kąta nachylenia rozbudowuje odpowiednie partie ciała, lub pozwala wykonywać ćwiczenia z odciążeniem dla konkretnych grup mięśni. Wzmacnia wytrzymałość mięśni i układu sercowo-naczyniowego. Mięśnie stają się silne, a chód elegancki. Z tego powodu bieżnia nie tylko znalazła zastosowanie w fizjoterapii, ale również w treningu psów sportowych, pracujących i wystawowych. Daje możliwość korzystania z ruchu, wybiegania psa podczas niesprzyjających warunków atmosferycznych (deszcz, mróz, silny wiatr). Psy z łatwością poddają się treningowi na bieżni. Nie zastępuje on jednak spaceru.

Hydroterapia – to m.in. bieżnia wodna – jest jedną z najskuteczniejszych metod fizjoterapii będącą połączeniem kinezyterapii (ćwiczenia czynne) z działaniem fizycznym wody . Zwierzę podczas ćwiczeń w wodzie nie obciąża stawów, minimalizowany jest ból. Takie zabiegi jednak związane są z wysokimi nakładami finansowymi, a ponadto nie każdy pacjent poddaje się terapii w wodzie. Dlatego często alternatywnie wybierane są ćwiczenia na suchej bieżni elektrycznej. Hydroterapia to również hydromasaże, kąpiele ciepłe i zimne, pływanie w basenie.

Kinezyterapia – to leczenie ruchem. Ćwiczenia dzieli się na bierne (wykonywane przez terapeutę np. przez określony ruch w stawie w celu wywołania niewielkiego skurczu lub rozciągnięcia mięśni) i czynne (polegające na skurczu mięśnia, jaki wywoływany jest przez samo zwierzę). Ćwiczenia mają podstawowe znaczenie dla osiągnięcia lepszej ruchomości u pacjentów po zabiegach operacyjnych lub przewlekle chorych (np. dyskopatia). Zapobiegają powstawaniu zaników mięśniowych, przykurczów, zrostów pomiędzy tkankami miękkimi i kośćmi, zwiększają rozciągliwość mięśni. Służą zachowaniu lub odnowie czucia proprioceptywnego (głębokiego) i pamięci ruchowej.